Üniversiteden eve dönerken bindiğim taksinin şoförü, “Yahu Hocam,” dedi, “sizin şu porno film meselesi yüzünden biz bile tacize uğrar olduk. Benzincide durağın armasını gören şoför yaklaşıp sırıtarak ‘Ne oluyor sizin oralarda,’ diye soruyor.” Haklı tabii. İşin içine seks girince herkeste bir heyecan, bir merak, zihinlerde bir küşayiş. Ağzımız sulanıyor, yüzümüze yavşak bir sırıtış yapışıp kalıyor. On dakika öncesine kadar “Bey, Hocam, Efendi” dediğimize “Ağbiii” diye sırnaşmaya başlıyoruz.

Erkeklerden bahsediyorum tabii ki. Kadınlarda da bu konuda bir merak vardır mutlaka, ama bizim gibi ifade etmiyorlar çoğunlukla. Örneğin bu “Üniversitede porno skandalı” konusunu ortaya çıkaran bir kadın (tanırım, eskiden öğrencimdi, iyi bir gazeteci olacak, hiç kuşkum yok); ama hiç yavşaklığa sapmadan araştırıp gerekli görüşleri almış, eli yüzü düzgün bir iş çıkarmış. Sonuçlarını, kimin ya da kimlerin başına bela açabileceğini pek iyi hesaplayamamış belki, eminim o da üzülmüştür; ama en azından sırnaşıklık ve yılışıklık yok yaptığı işte.

Ama bir adım sonrasında iş yavşayıveriyor: Mesele anında basının erkek-egemen kulvarına, oğlan çocuğu muhabbetine çekiliveriyor. Sonra gelsin belden aşağı espriler, çağrışımlar, anıştırmalar. En ciddi bildiğimiz yazar esprisini tutamaz hale geliyor, en oturaklı programcı belden aşağı metaforunu kaçırıyor koltuğuna.

Öte yandan, bunu yaparken ansızın kendimizi toparlayıp yakası açılmadık bir ahlakçılığa gömülüveren gene biziz. Beş dakika önce sırnaşırken apansız “Ama bu kadarı da olmaz ki kardeşim,” üslubuna sıçrayıveren, ergen esprilerimizi Katolik rahibi tavsiyeleri ve tutuculuğuyla destekleyen de. Seks söz konusu olunca muhafazakarlıkla sululuk arasında salınıp duruyoruz

Biz değil miydik onyıllar boyu hiçbir muhalefetle, hiçbir operasyonla koltuğundan sökemediğimiz parti liderini, ne olduğu bile belli olmayan bulanık bir “porno” filmle kullanılmış bir kağıt mendil gibi çöpe atıveren. Bir yandan pek keyiflendik, dalgamızı geçtik, bir yandan da “Çık-çık-çık, e artık bu kadarı da fazla,” diyerek adamcağızı gayya kuyusunun dibine gönderdik.

Onca yılın hacıyatmaz, her gidişini muhteşem bir geri dönüşle taçlandıran lideri, bir daha geri dönemeyecek. Çünkü toplumca kafayı taktığımız, aklımızdan bir türlü çıkaramadığımız, her gece yapsak da bir türlü “Acaba başkaları nasıl yapıyor?” merakından kurtulamadığımız, ama bizim gibi yapmayanları mahkum etmeden de duramadığımız, fikrimizden ve zikrimizden eksik olmayan bir konuda, seks konusunda affı gayri kabil bir gaf yaptı.

Merhum Doktor Hikmet Kıvılcımlı hapisteyken, hakkında “eşcinseldir,” diye dedikodu çıkarmışlar. Biri koşup yetiştirmiş dedikoduyu Doktora. “Ben Arnavutum,” demiş Doktor, “Biz Arnavutlar uzun boylu oluruz [Gerçekten de dağ gibi adamdı]. Bunlarsa ufak tefek, eciş bücüş adamlar. O yüzden neremden tutabiliyorlarsa oramdan çekiştiriyorlar.”

Galiba hepimiz böyleyiz biraz. Bir kişiyi (ya da kurumu) neresinden tutabiliyorsak orasından çekiştiriyoruz.